back next
   
   

 

 
 

 

 

 

تصوّف

مولانا جلال الدین ابوالفضل عنقا د انوار قلوب سالکین په کتاب کی تصوف د حضرت علی ( ع ) د ښوونو پر بنسټ او د تصوف د کلمی د حروفو پر اساس څو بیتونه داسی ویلی دی :

تصوف دی د څلورو مرکب د تا او صوات او واو او فا تا تر ک او توبه راغله پر تقا صوات ، صبر او صدق دی سره په صفا

واو بیا ورد او ود او هم وفا *** فا بیا فقر راغلی فرد او فنا

تا ـ په تر ک، توبه او تقا کی سته .

ترک : یعنی د امیالو ، عاداتو ، مادی احتیاجونو او تړنو او ددنیوی جواذ یبو پریښول ، د اعتدال او مساوات د لاسته راوړو په خاطر او د افراط او تفریط څخه خلاصون .

توبه : بیرته راگرځیدل د زړه د مرکزیت او خدای تعالی په لوری په مینه او دننه شوق سره .

تقاء – پرهیزکاری.

صاد ــ په صبر ، صدق ، او صفا کی سته .

صبر: بردباری او صبرناکی و هدف ته د رسیدو په لاره کی دی .

صدق: رښتیا او د نیت صدق په اعمالو ، کړنه او ویلو کی دی.

صفا : همیشنی زیار په تزکیه او د زړه د هنداری څخه د تاریکی لیری کول د ی.

واوــ په وفا ، ود او ورد کی سته .

وفا : وفا کول د معهود په عهد کی

ود: عشق او جاذبه ده

ورد : د خدای تعالی ذکر او یادول دی .

فا ــ په فقر ، فرد او فنا کی سته .

فقر : د حقیقی پوهی کشف اود غیرو څخه بی نیاز کیدل دی .

فرد : د غیر څخه جلاوالی او دواقعیت وړاندی کول او اضافگیو څخه لیری کیدل .

فناء : د الهی تجلیاتو څرگندیدل په زړه کی او یووالی د حق سره دی